Wyświetlenia: 9 Autor: Edytor witryny Czas publikacji: 2022-07-08 Pochodzenie: Strona
Mrówczan sodu , znany również jako mrówczan sodu. Mrówczan sodu jest jednym z najprostszych organicznych karboksylanów. Ma wygląd białych kryształów lub proszku o lekkim zapachu kwasu mrówkowego. Lekko hydrolityczny i higroskopijny. Mrówczan sodu stosowany jest głównie do produkcji proszku ubezpieczeniowego, kwasu szczawiowego i kwasu mrówkowego. Mrówczan sodu może być stosowany w przemyśle skórzanym jako kwas kamuflażowy w procesie chromowania skóry. Można go również stosować jako katalizator i środek stabilizujący do syntezy, środek redukujący w przemyśle poligraficznym i farbiarskim. Mrówczan sodu jest nieszkodliwy dla organizmu ludzkiego i stymuluje oczy, układ oddechowy i skórę.
Mrówczan sodu jest solą mocnej zasady i słabego kwasu. Dlatego może być stosowany jako bufor w utrzymaniu pH.
Mrówczan sodu jest stosowany w kilku procesach barwienia i drukowania tkanin. Stosowany jest także jako środek buforujący dla mocnych kwasów mineralnych w celu podwyższenia ich pH, jako dodatek do żywności oraz jako środek odladzający.
W biologii strukturalnej mrówczan sodu można stosować jako krioprotektant w eksperymentach dyfrakcji promieni rentgenowskich na kryształach białek, które zwykle prowadzi się w temperaturze 100 K w celu zmniejszenia skutków uszkodzeń radiacyjnych.
Stały mrówczan sodu stosowany jest na lotniskach jako środek niekorozyjny do odladzania pasów startowych w połączeniu z inhibitorami korozji i innymi dodatkami, które szybko penetrują warstwy stałego śniegu i lodu, oddzielają je od asfaltu lub betonu i szybko topią lód. Mrówczan sodu był również używany jako środek odladzający drogi w mieście Ottawa w latach 1987–1988.
Wysokie obniżenie temperatury zamarzania np. w porównaniu do wciąż powszechnie stosowanego mocznika (skuteczne, ale problematyczne ze względu na eutrofizację) skutecznie zapobiega ponownemu oblodzeniu, nawet w temperaturach poniżej -15°C. Efekt rozmrażania stałego mrówczanu sodu można nawet zwiększyć przez zwilżenie wodnymi roztworami mrówczanu potasu lub octanu potasu. Rozkład mrówczanu sodu jest szczególnie korzystny przy chemicznym zapotrzebowaniu tlenu (ChZT) wynoszącym 211 mg O2/g w porównaniu ze środkami odladzającymi octanem sodu (740 mg O2/g) i mocznikiem o zawartości (> 2000 mg O2/g).
Nasycone roztwory mrówczanu sodu (a także mieszaniny innych mrówczanów metali alkalicznych, takich jak mrówczan potasu i cezu) są stosowane jako ważne środki ułatwiające wiercenie i stabilizację w poszukiwaniach gazu i ropy ze względu na ich stosunkowo dużą gęstość. Przez zmieszanie odpowiednich nasyconych roztworów mrówczanu metali alkalicznych można ustawić dowolną gęstość w zakresie od 1,0 do 2,3 g/cm3. Nasycone roztwory są biobójcze i długoterminowo odporne na degradację mikrobiologiczną. Rozcieńczone natomiast ulegają szybkiej i całkowitej biodegradacji. Ponieważ mrówczany metali alkalicznych jako dodatki wiertnicze sprawiają, że nie jest konieczne dodawanie stałych wypełniaczy w celu zwiększenia gęstości (takich jak baryt), a roztwory mrówczanów można odzyskiwać i zawracać do obiegu w miejscu wiercenia, mrówczany stanowią ważny postęp w technologii poszukiwań.
Mrówczan sodu jest niebezpieczny. Mrówczan sodu jest nieszkodliwy dla organizmu człowieka i działa stymulująco na oczy, układ oddechowy i skórę.
List bezpieczeństwa od chemików Merck & Co. zatytułowany „Tlenek azotu pod wysokim ciśnieniem” opisuje dwie eksplozje podczas rozprężania reakcji pomiędzy NO i metanolem w warunkach zasadowych. Produkty w układzie modelowym z metanolanem sodu opisano jako podtlenek azotu i kwas mrówkowy, prawdopodobnie jako mrówczan sodu. Należy zwrócić uwagę na potencjalne niebezpieczeństwo w tym układzie: mrówczan sodu ulega rozkładowi termicznemu, w wyniku czego powstaje gazowy wodór (J. Am. Chem. Soc,DOl: 10.1021/ja02245a004), który eksploduje samorzutnie w obecności podtlenku azotu powyżej granic krytycznych, nawet przy braku katalizatora lub źródła zapłonu.
Obecność wodoru i podtlenku azotu nad mieszaniną reakcyjną była niewątpliwie przyczyną wybuchu i pożaru w moim laboratorium w 1981 roku podczas obróbki reakcji sodu z podtlenkiem azotu. Głównym produktem reakcji jest podazotyn cissodowy, który rozkłada się natychmiast w wodzie, tworząc wodorotlenek sodu i podtlenek azotu. Pracownik, student biologii, który został ciężko poparzony, wielokrotnie przeprowadzał tę reakcję bez żadnych incydentów. Tym razem próbował dwukrotnie i nie udało mu się zdyspergować około 30 g sodu w toluenie i bez konsultacji ze mną zdecydował się kontynuować reakcję. Eksplozja nastąpiła, gdy próbował zniszczyć nieprzereagowany sód, bryłę zbyt dużą, aby usunąć ją z kolby, poprzez dodanie kroplami wody. Większość sodu przereagowała w momencie eksplozji i nic nie wskazywało na awarię mechaniczną. Nie byłem wówczas świadomy skrajnej niezgodności tych dwóch gazów i wypadek był niezwykle zagadkowy. Mieszanina reakcyjna miała temperaturę zbliżoną do pokojowej i szybko mieszano, przepłukując przestrzeń nad roztworem strumieniem azotu.
Kiedy | przybył do laboratorium kilka minut po wypadku, z przepalonego końca plastikowej rurki nadal wypływał azot. Od tego czasu zauważyłem w starożytnej literaturze chemicznej wzmiankę o „eksplozji wodoru” jako sposobie identyfikacji podtlenku azotu.
W QIDI Chem mamy na sprzedaż mrówczan sodu. Eksportujemy na cały świat, dlatego możesz skontaktować się z nami w celu uzyskania BEZPŁATNEJ wyceny za pośrednictwem adresu e-mail arvin@czqidi.com lub wyślij wiadomość na WhatsApp, aby uzyskać szybką odpowiedź pod numerem +86-139-1500-4413. Jeśli nie chcesz adresować e-maili, kliknij przycisk w QI DI chem .Więcej informacji o produkcie można uzyskać
