aozun
Aldehyd szczawiowy
bezbarwna, klarowna ciecz
107-22-2
C2H2O2
58
203-474-9
Rozpuszczalny w wodzie
| Dostępność: | |
|---|---|
Opis produktu
Glioksal jest najmniejszym dialdehydem, zawierającym dwie sąsiadujące ze sobą aldehydowe grupy funkcyjne. Znany jest również jako etanodial, aldehyd szczawiowy lub etano-1,2-dion i jest identyfikowany numerem CAS 107-22-2.
Handlowy glioksal jest najczęściej dostarczany w postaci około 40% roztworu wodnego, a nie jako izolowana substancja bezwodna. Produkt zwykle ma postać klarownej, bezbarwnej do bladożółtej cieczy i jest całkowicie mieszalny z wodą.
Dwie reaktywne grupy karbonylowe sprawiają, że glioksal jest użyteczny jako środek sieciujący i półprodukt chemiczny. Główne zastosowania przemysłowe obejmują papier, wykańczanie tekstyliów, powłoki, żywice, kleje, modyfikację skrobi, produkcję polimerów i wybrane preparaty na polach naftowych.
AOZUN dostarcza przemysłowe i tekstylne gatunki glioksalu dla klientów B2B. Ostateczne specyfikacje, wymagania dotyczące opakowania i zastosowania należy uzgodnić przed zakupem.
Przedmiot |
Informacja |
|---|---|
Nazwa produktu |
Glioksal |
Koncentracja handlowa |
Zwykle 40% wagowo w wodzie |
Numer CAS |
107-22-2 |
Numer WE/EINECS |
203-474-9 |
Synonimy |
Etanodial, aldehyd szczawiowy, etan-1,2-dion |
Formuła molekularna |
C2H2O2 |
Masa cząsteczkowa |
58,04 g/mol |
Wygląd |
Przezroczysta, bezbarwna do bladożółtej ciecz |
Gęstość roztworu 40%. |
Około 1,26–1,28 g/cm³ w temperaturze 20°C |
Typowe pH |
Około 2,0–3,5 |
Rozpuszczalność |
Mieszalny z wodą |
Funkcja podstawowa |
Środek sieciujący i półprodukt chemiczny |
Główne rynki |
Papier, tekstylia, powłoki, żywice, polimery i synteza chemiczna |
Wzór cząsteczkowy i masa cząsteczkowa opisują bezwodny glioksal. Dostarczany produkt handlowy jest zwykle mieszaniną na bazie wody zawierającą uwodnione i oligomeryczne formy glioksalu.
Nie do końca. Prosty wzór strukturalny OHC – CHO jest przydatny do identyfikacji substancji chemicznej, ale glioksal zachowuje się inaczej w stężonej wodzie.
W roztworze wodnym grupy aldehydowe reagują odwracalnie z wodą, tworząc uwodnione formy. Te uwodnione cząsteczki mogą również łączyć się w dimery, trimery i inne struktury oligomeryczne.
To zachowanie wyjaśnia, dlaczego dostępny w handlu glioksal:
Zwykle dostarczany jest w postaci stabilizowanego roztworu wodnego
Ma niższą lotność niż mógłby sugerować izolowany mały aldehyd
Może zmieniać skład wraz ze stężeniem i temperaturą
Wymaga walidowanego testu, a nie kontroli wzrokowej
Może zachowywać się inaczej po rozcieńczeniu lub dodaniu do preparatu reaktywnego
Oznaczenie 40% odnosi się do obliczonej zawartości glioksalu w roztworze, w tym w zrównoważonych postaciach uwodnionych.
Poniższe wartości są typowymi odniesieniami branżowymi. Przed złożeniem zamówienia należy potwierdzić obowiązującą specyfikację sprzedaży AOZUN i certyfikat COA partii.
Przedmiot testowy |
Typowe odniesienie |
Wygląd |
Przezroczysta, bezbarwna do bladożółtej ciecz |
Test glioksalowy |
Około 39,5–40,5% |
Gęstość w temperaturze 20°C |
Około 1,26–1,28 g/cm³ |
pH |
Około 2,0–3,5 |
Kolor |
Wspólny cel o niskim zabarwieniu: ≤20 APHA |
Liczba kwasowa lub całkowita kwasowość |
Specyficzne dla klasy i metody testowania |
Formaldehyd |
Gatunek standardowy lub o niskiej zawartości formaldehydu zgodnie z ustaleniami |
Glikol monoetylenowy |
Wspólny limit przemysłowy: maksymalnie około 1,5–2,0%. |
Specyfikacje różnią się w zależności od procesu produkcyjnego i gatunku. Kupujący nie powinien łączyć najlepszych wartości wziętych z kilku niepowiązanych arkuszy danych dostawców w jedną specyfikację zakupu bez potwierdzenia dostępności handlowej.
Test ustala stężenie aktywnego glioksalu. Wynik w pobliżu 40% jest powszechny w przypadku materiałów komercyjnych.
Przed porównaniem dostawców potwierdź:
Czy wynik jest wagowo
Metoda analityczna
Dopuszczalna tolerancja produkcyjna
Czy COA zgłasza dokładny wynik, czy tylko „pozytywny”
Czy dozwolone jest rozcieńczanie lub korekta stężenia
Produkt określony jako „40%” może mieć szerszą tolerancję niż produkt określony jako 39,5–40,5%.
Glioksal i formaldehyd to różne substancje, ale niewielkie ilości formaldehydu mogą występować jako zanieczyszczenie związane z procesem.
Zastosowania obejmujące niskoemisyjny papier, tekstylia, powłoki lub materiały wewnętrzne mogą wymagać specjalnie kontrolowanego gatunku o niskiej zawartości formaldehydu. Kupujący powinni określić liczbowy limit formaldehydu i metodę analityczną, zamiast żądać jedynie „glioksalu niezawierającego formaldehydu”.
Oświadczenie o tym, że produkt końcowy nie zawiera formaldehydu, musi uwzględniać każdy składnik i chemię zachodzącą podczas utwardzania.
Dostawcy mogą zgłaszać kwasowość jako:
Liczba kwasowa w mg KOH/g
Całkowita kwasowość w procentach
Kwasowość obliczona jako kwas mrówkowy
Kolejny wynik miareczkowania wewnętrznego
Wartości te nie są bezpośrednio zamienne. Podwyższona kwasowość może wpływać na stabilność przechowywania, kompatybilność sprzętu, zapotrzebowanie na katalizator, kolor i szybkość reakcji polimeru.
Glikol monoetylenowy może być składnikiem związanym z procesem. Jego limit może mieć wpływ na obliczenia czystości, dalszą syntezę i zastosowania z restrykcyjnymi profilami zanieczyszczeń.
Handlowy roztwór glioksalu ma zwykle odczyn kwaśny. Wartość pH wpływa na szybkość sieciowania, stabilność preparatu i kompatybilność z katalizatorami, pigmentami, wypełniaczami i innymi polimerami.
Po dodaniu wszystkich składników należy zmierzyć pH gotowego preparatu. Samo pH surowca nie pozwala przewidzieć końcowej szybkości reakcji.
Kolor niski APHA jest ważny w przypadku białych tekstyliów, jasnego papieru, przezroczystych powłok i jasnych żywic. Początkowa niska barwa nie gwarantuje, że cała receptura pozostanie bezbarwna po utwardzaniu cieplnym lub starzeniu.
Gęstość zapewnia praktyczną kontrolę odbioru i tożsamości. Można go również zastosować do obliczeń inwentarza zbiornika, jednak nie zastępuje on testu glioksalowego.
Glioksal może reagować z materiałami zawierającymi grupy hydroksylowe, aminowe lub amidowe. W odpowiednich warunkach formułowania i utwardzania reakcje te łączą sąsiadujące łańcuchy polimeru. Powstała sieć może zwiększyć wytrzymałość na mokro, stabilność wymiarową lub odporność na pęcznienie, w zależności od podłoża i warunków utwardzania.
Działanie glioksalu zależy od:
Polimerowe grupy funkcyjne
Stężenie glioksalu
pH preparatu
Rodzaj i stężenie katalizatora
Zawartość wilgoci
Kolejność mieszania
Temperatura utwardzania
Czas leczenia
Zawartość substancji stałych
Konkurujące nukleofile
Czas przechowywania przed aplikacją
Więcej glioksalu nie zawsze zapewnia lepszą wydajność. Nadmierne dodanie lub niekontrolowane utwardzanie może powodować kruchość, odbarwienie, wzrost lepkości, tworzenie żelu lub zmniejszoną stabilność podczas przechowywania.
Glioksal jest szeroko stosowany do sieciowania skrobi, polialkoholu winylowego, poliakryloamidu i innych polimerów funkcjonalnych stosowanych w produkcji i powlekaniu papieru.
W zależności od kompletnego systemu może to pomóc w ulepszeniu:
Wytrzymałość na mokro
Siła na sucho
Integralność powierzchni
Zatrzymanie powłoki
Wodoodporność
Drukowalność
Nierozpuszczalność spoiwa
Stabilność wymiarowa
Wydajność należy mierzyć na gotowym papierze. Samo stężenie glioksalu w surowcu nie jest w stanie przewidzieć poprawy wytrzymałości.
W powlekanym papierze i tekturze glioksal może reagować ze środkami wiążącymi bogatymi w grupy hydroksylowe, takimi jak skrobia i alkohol poliwinylowy. Reakcja może zmniejszyć wrażliwość na wodę i poprawić trwałość powłoki.
Formulator powinien ocenić:
Lepkość powłoki
Życie w garnku
Retencja wody
Możliwość pracy ostrza lub pręta
Zachowanie podczas suszenia
Wytrzymałość powierzchniowa
Wydajność druku
Biel i kolor
Zwijanie się i zmiana wymiarów
Przedwczesne sieciowanie może zwiększyć lepkość lub utworzyć osady w sprzęcie przetwarzającym.
Glyoxal można stosować w układach tekstylno-żywicznych zaprojektowanych w celu poprawy odporności na zagniecenia, stabilności wymiarowej lub wyglądu tkaniny.
Formuła tekstylna musi równoważyć:
Regeneracja zmarszczek
Wytrzymałość tkaniny
Odporność na rozdarcie
Wyczucie dłoni
Zmiana odcienia
Żółknięcie
Pozostały aldehyd
Trwałość prania
Efekty katalizatora
Nie należy oczekiwać, że glioksal będzie dawał takie same rezultaty w przypadku bawełny, wiskozy, mieszanek i włókien syntetycznych bez zmiany składu.
Glioksal stosuje się do wytwarzania lub modyfikacji żywic i polimerów usieciowanych. Kompatybilne systemy mogą obejmować:
Skrobia
Pochodne celulozy
Alkohol poliwinylowy
Poliakryloamid
Spoiwa na bazie białka
Wybrane polimery z grupą aminową
Glioksalowany poliakryloamid
Żywice sieciujące na bazie glikolurylu
Warunki reakcji muszą być kontrolowane, ponieważ wysokie lokalne stężenie glioksalu może powodować szybki wzrost lepkości lub tworzenie żelu.
Glioksal może być stosowany bezpośrednio lub jako element budulcowy do żywic sieciujących stosowanych w powłokach i tuszach przemysłowych.
Potencjalne korzyści obejmują:
Poprawiona integralność folii
Zwiększona wodoodporność
Lepsza przyczepność w wybranych systemach
Zmniejszona rozpuszczalność powłoki
Poprawiona odporność chemiczna
W przypadku całej receptury należy sprawdzić wpływ na trwałość użytkową, temperaturę utwardzania, kolor, połysk i przyczepność do podłoża.
Glioksal może sieciować kompatybilne naturalne lub syntetyczne polimery klejące. Może wpływać na lepkość, szybkość utwardzania, odporność na wilgoć i trwałość wiązania.
Oceniać:
Lepkość początkowa
Stabilność przechowywania
Czas otwarty
Szybkość leczenia
Siła wiązania na sucho i na mokro
Penetracja podłoża
Starzenie się
Wymagania emisyjne
Glioksal można stosować w wybranych procesach garbowania lub wykańczania skóry. Wyniki zależą od rodzaju skóry, obróbki wstępnej, pH, innych garbników i sekwencji procesu.
Aplikacja powinna zostać sprawdzona pod kątem koloru skóry, miękkości, pełności, temperatury skurczu i pozostałych wymagań chemicznych.
Glioksal może być zawarty w opracowanych produktach na polach naftowych, w tym w niektórych środkach wychwytujących siarkowodór i układach usieciowanych polimerów.
Jest to aplikacja specjalistyczna. Wydajność zależy od temperatury, ciśnienia, zasolenia, pH, czasu kontaktu i konkurencyjnych substancji chemicznych. Zastosowanie w terenie wymaga profesjonalnie opracowanych receptur, oceny korozji i specyficznych dla danego miejsca środków kontroli bezpieczeństwa.
Glioksal jest składnikiem imidazoli, glikolurylów, związków heterocyklicznych i innych półproduktów chemicznych.
W przypadku zastosowań syntezy wymagania dotyczące zanieczyszczeń mogą być bardziej rygorystyczne niż te stosowane w przypadku ogólnych gatunków tekstyliów lub papieru. Formaldehyd, kwasowość, glikol monoetylenowy i barwę należy ocenić na podstawie procesu reakcji i oczyszczania.
Czynnik |
Glioksal |
Formaldehyd |
Aldehyd glutarowy |
Grupy funkcjonalne |
Dwie sąsiadujące grupy aldehydowe |
Jedna grupa aldehydowa |
Dwie grupy aldehydowe oddzielone łańcuchem węglowym |
Powszechna forma handlowa |
Około 40% roztwór wodny |
Roztwór wodny lub inna stabilizowana postać |
Roztwór wodny |
Zmienność |
Stosunkowo niska zawartość uwodnionej postaci wodnej |
Wyższy |
Generalnie niższy niż formaldehyd |
Typowa rola |
Środek sieciujący i pośredni |
Element konstrukcyjny żywicy, środek konserwujący i środek sieciujący |
Silny środek sieciujący i regulowany środek biobójczy |
Zachowanie reakcyjne |
Silny wpływ hydratacji i oligomeryzacji |
Wysoce reaktywny mały aldehyd |
Różne odstępy między cząsteczkami i profil sieciowania |
Wymiana jeden do jednego |
NIE |
NIE |
NIE |
Glioksal może pomóc zmniejszyć zależność od formaldehydu lub aldehydu glutarowego w wybranych preparatach, ale nie jest to uniwersalny zamiennik typu drop-in. Należy ponownie sprawdzić warunki reakcji i właściwości produktu końcowego.
Glioksal nie jest formaldehydem; mają różne tożsamości chemiczne i numery CAS.
Jednakże produktu lub preparatu glioksalowego nie należy automatycznie opisywać jako całkowicie wolnego od formaldehydu, ponieważ:
Jako zanieczyszczenie mogą występować śladowe ilości formaldehydu
Inne składniki preparatu mogą zawierać lub uwalniać formaldehyd
Reakcje chemiczne podczas utwardzania mogą mieć wpływ na zmierzone emisje
Różne metody badawcze mają różne granice wykrywalności
Jeżeli to oświadczenie jest ważne z komercyjnego punktu widzenia, należy zastosować określoną ilościowo specyfikację niskiej zawartości formaldehydu i odpowiedni test emisji produktu końcowego.
Przed użyciem na skalę zakładową należy przeprowadzić kontrolowaną ocenę laboratoryjną.
Praktyczna sekwencja rozwoju jest następująca:
Potwierdź test glioksalu i profil zanieczyszczeń.
Przygotuj preparat kontrolny bez glioksalu.
Przetestuj kilka poziomów dodatku glioksalu.
Stopniowo dodawać glioksal, skutecznie mieszając.
Unikać bezpośredniego kontaktu ze stężonymi, niezgodnymi reagentami.
Podczas dodawania monitoruj temperaturę, pH i lepkość.
Dodawaj katalizatory wyłącznie zgodnie z zatwierdzoną kolejnością formułowania.
Zmierz czas pracy i żywotność.
Utwardzać próbki w kontrolowanych warunkach.
Porównaj wydajność fizyczną, kolor, emisję i starzenie się.
Nie kopiuj ogólnego dawkowania z niepowiązanej receptury papieru, tekstyliów lub powłok.
Obserwacja |
Możliwa przyczyna |
Szybki wzrost lepkości |
Nadmiar glioksalu, nieodpowiednie pH, nadmierne stężenie katalizatora lub reaktywnego polimeru |
Cząsteczki żelu |
Złe wymieszanie, miejscowe nadmierne stężenie lub przedwczesne sieciowanie |
Żółknięcie |
Ekspozycja na ciepło, zanieczyszczenia, nadmierne utwardzanie lub interakcja z innymi składnikami |
Krótki czas przydatności do spożycia |
Zbyt wysoka temperatura reakcji lub poziom katalizatora |
Słaba wytrzymałość na mokro |
Niewystarczające utwardzanie, słaba kompatybilność lub nieprawidłowy poziom glioksalu |
Krucha folia lub tkanina |
Nadmierna gęstość usieciowania |
Osad lub mgła |
Zanieczyszczenie, niezgodność, narażenie na niskie temperatury lub zepsucie podczas przechowywania |
Zmienna wydajność |
Oznaczenie, kwasowość, zanieczyszczenie, pH lub niespójność procesu |
Rozwiązywanie problemów powinno zmieniać jedną zmienną na raz i porównywać wyniki z zachowaną kontrolą.
Standardowy roztwór przemysłowy 40%, produkt o niskiej zawartości formaldehydu i produkt specjalny o niskiej zawartości koloru mogą mieć różne ceny i specyfikacje.
Specyfikacja zakupu powinna określać:
Zakres testu glioksalu
Limit formaldehydu
Metoda liczby kwasowej lub metoda całkowitej kwasowości
Limit glikolu monoetylenowego
pH
Kolor
Gęstość
Wygląd
Potwierdź, że certyfikat certyfikacji podaje zmierzone wartości partii, a nie tylko powtarzające się limity specyfikacji.
Oceń proponowaną jakość handlową w rzeczywistym systemie papieru, tekstyliów, żywicy, powłoki lub kleju. Uwzględnij testy przechowywania i starzenia.
Sprawdź materiał pojemnika, masę netto, ilość załadunku, okres przydatności do spożycia, temperaturę przechowywania i czy wymagany jest transport w kontrolowanej temperaturze.
Zapytaj dostawcę glioksalu o:
Karta danych technicznych
Karta charakterystyki
Certyfikat analizy partii
Specyfikacja produktu
Oświadczenie o kraju pochodzenia
Specyfikacja opakowania
Wskazówki dotyczące okresu przydatności do spożycia lub ponownego przetestowania
W razie potrzeby informacje dotyczące REACH lub wykazu substancji chemicznych
W stosownych przypadkach deklaracja o niskiej zawartości formaldehydu
Klasyfikacja transportu
Dokumenty regulacyjne specyficzne dla aplikacji
Wszystkie dokumenty powinny odnosić się do tego samego stężenia i gatunku produktu.
Glioksal został oceniony lub zastosowany jako składnik aktywny w niektórych preparatach biobójczych i dezynfekcyjnych. Są to zastosowania regulowane.
Nie wprowadzaj do obrotu ani nie stosuj przemysłowego produktu glioksalowego jako środka dezynfekującego, konserwującego lub biobójczego, chyba że:
Dopuszczalna jest substancja czynna i rodzaj produktu
Formułowany produkt jest zarejestrowany lub autoryzowany
Stężenie użytkowe i etykieta są zatwierdzone
Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa potwierdzają tę tezę
Lokalne przepisy są spełnione
Ogólny certyfikat COA klasy przemysłowej nie stanowi zezwolenia na produkt biobójczy.
Handlowy glioksal 40% może być dostarczany w postaci:
Bębny HDPE
Kontenery kompozytowe IBC
Cysterny ISO lub cysterny do przewozu masowców
Mniejsze pojemniki na próbki lub ocenę laboratoryjną
Typowe konfiguracje luzem obejmują beczki o masie około 250 kg i pojemniki IBC o masie 1200–1250 kg, ale rzeczywista masa netto zależy od projektu kontenera, wymagań dostawcy i miejsca przeznaczenia.
Potwierdź aktualną ilość pakowania i załadunku AOZUN w ofercie.
Przechowuj roztwór glioksalu:
W oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu
W chłodnym, suchym i dobrze wentylowanym miejscu
Z dala od bezpośredniego światła słonecznego i nadmiernego ciepła
W warunkach temperaturowych określonych w karcie charakterystyki lub TDS
Z dala od niezgodnych środków utleniających i redukujących
W kompatybilnych zbiornikach, pompach, uszczelnieniach i liniach przesyłowych
Z odpowiednią obudową wtórną
Unikać zanieczyszczenia materiałami alkalicznymi, aminami lub innymi reaktywnymi chemikaliami.
W przypadku zaobserwowania kryształów, zmętnienia, osadu, silnego odbarwienia lub nietypowej lepkości, należy odizolować materiał i skonsultować się z firmą AOZUN przed jego ogrzewaniem, mieszaniem lub użyciem.
Glioksal jest reaktywnym aldehydem i należy z nim postępować zgodnie z aktualną kartą charakterystyki.
Potencjalne problemy w miejscu pracy mogą obejmować:
Podrażnienie lub uszkodzenie oczu
Podrażnienie skóry
Uczulenie skóry
Narażenie na mgłę lub aerozol
Reakcje z niezgodnymi substancjami chemicznymi
Zalecane środki kontroli przemysłowej zazwyczaj obejmują:
Zamknięty transfer, jeśli jest to praktyczne
Skuteczna wentylacja lokalna
Rękawice odporne na chemikalia
Okulary przeciwbryzgowe lub ochrona twarzy
Odpowiednia odzież ochronna
Dostęp do awaryjnego przemywania oczu i prysznica
Powstrzymywanie wycieków
Zapobieganie niekontrolowanemu uwolnieniu do środowiska
Klasyfikacja transportowa może zależeć od stężenia, opakowania, jurysdykcji i obowiązującej karty charakterystyki. Nie określaj statusu przesyłki na podstawie samego numeru CAS.
AOZUN dostarcza glioksal klientom przemysłowym i tekstylnym i może dostosować proponowany gatunek do wymagań kupującego w zakresie jakości, zastosowania i logistyki.
Wsparcie może obejmować:
Przegląd specyfikacji
Ocena standardowa lub o niskiej zawartości formaldehydu
Partia COA
Dokumentacja TDS i SDS
Reprezentatywne próbki
Opakowania bębnowe i IBC
Dokumentacja eksportowa
Testy zdefiniowane przez klienta w drodze umowy
Planowanie wysyłki
Ostateczne specyfikacje, opakowanie, dokumentacja i wymagania dotyczące zgodności należy uzgodnić na piśmie przed potwierdzeniem zamówienia.
Aby uzyskać dokładniejszą wycenę, podaj:
Stężenie produktu
Przeznaczenie zastosowania
Wymagany test glioksalowy
Maksimum formaldehydu
Maksymalna ilość glikolu monoetylenowego
Liczba kwasowa lub zapotrzebowanie na kwasowość całkowitą
Maksymalny kolor APHA
Wymagany zakres pH
Próbne i regularne ilości zamówień
Preferencje dotyczące pakowania
Miejsce docelowe
Wymagane dokumenty regulacyjne
Harmonogram dostaw
Najpowszechniejszą postacią handlową jest około 40% roztwór wodny. Inne stężenia lub gatunki specjalne należy potwierdzić bezpośrednio u dostawcy.
Oznacza to, że około 40% wagowych roztworu oblicza się jako glioksal. Pozostały materiał to głównie woda oraz kontrolowane składniki i zanieczyszczenia związane z procesem.
Woda stabilizuje glioksal w postaci uwodnionej i oligomerycznej i sprawia, że reaktywny dialdehyd jest łatwiejszy do przechowywania, przenoszenia i formułowania niż izolowany bezwodny glioksal.
Nie. Glioksal to dialdehyd o numerze CAS 107-22-2. Kwas glioksalowy zawiera zarówno grupę aldehydową, jak i grupę kwasu karboksylowego i ma inny numer CAS i profil zastosowania.
Może zastąpić lub ograniczyć chemikalia na bazie formaldehydu w wybranych zastosowaniach, ale nie jest uniwersalnym substytutem jeden do jednego. Należy ponownie zweryfikować warunki utwardzania, dawkowanie, działanie i emisję.
Nie automatycznie. Te dwa dialdehydy mają różne struktury molekularne, zachowanie podczas reakcji i profile regulacyjne. Wymagane jest przetestowanie aplikacji.
W zależności od procesu produkcyjnego i gatunku mogą występować śladowe ilości formaldehydu. Nabywcy wymagający niskiej emisji powinni określić liczbowy limit formaldehydu.
Jest to gatunek glioksalu wytwarzany i kontrolowany do określonego niższego limitu zanieczyszczeń formaldehydem. Dokładny limit i metoda badania muszą być podane w specyfikacji lub certyfikacie certyfikacji.
Glioksal może sieciować kompatybilne polimery papierowe i poprawiać wytrzymałość na mokro, ale działanie zależy od spoiwa, pH, katalizatora, warunków utwardzania i dawki.
Tylko w odpowiednio opracowanym i prawnie dopuszczonym produkcie biobójczym. Glioksal przemysłowy nie może być sprzedawany bezpośrednio z niezatwierdzonymi oświadczeniami dotyczącymi dezynfekcji.
W zależności od oferowanego gatunku, AOZUN może dostarczyć TDS, SDS, certyfikat COA partii, specyfikację, informacje o opakowaniu i odpowiednie dokumenty regulacyjne.
Skontaktuj się z firmą AOZUN, aby uzyskać aktualne ceny Glyoxal 40%, próbki, specyfikacje, certyfikaty autentyczności, karty charakterystyki, informacje dotyczące pakowania i eksportu.
Dołącz swoje zastosowanie, wymagany limit formaldehydu, metodę kwasowości, docelowy kolor, ilość i miejsce docelowe, aby proponowaną klasę można było ocenić w odniesieniu do Twojego procesu.